helemaal vergeten om deze blog bij te houden. Dus nu een paar herinneringen:

Vaker ging ik naar Stella.

we liepen door haar mooie tuin en kletsten wat. Ook liet ik haar muziek horen die ik tijdens de mis had opgenomen. Ze kon zó alles meezingen, alle woorden kwamen vloeiend.

Ook keek ik opnieuw met verbazing naar de auto die Bram en ik ooit hadden willen kopen. De auto van Lucio.

Baby G deed weer goed haar best voor mij, hoewel er ook pech was.

Een radiatorslang had het al eerder begeven, Mem had het ding dicht getapet, dat reed dan weer lekker verder.

Maar…. een andere slang ergens onderin was helemaal gescheurd en toen ik weg wilde rijden bij Fatima College, kon ik wel anderhalve liter water bijvullen. Het onheil was geschied.

Ik dacht dat ik nog wel kon rijden en dat klopte ook, tot aan de Rooseveltweg-kruising Churchillweg, je weet wel dat rare kruispunt. Daar stond ik stil. Mem gebeld, die kwam er al snel aan met zijn dochter Zaire. Ook de 24/7 gebeld. en die kwamen ook al snel.

Kijk:

En zo reden we naar Janus!

Geluk bij een ongeluk dat ik een dag later naar St.Maarten zou gaan om met Petra op Milton Peters College te werken.

Zo heeft Janus een week de tijd om aan de auto te werken. Maar Janus besteed het uit aan zijn broer David.

En na de reparatie is de trekkracht groter, rijdt ie weer soepeler. Geweldig werk van David. Ook Mem is blij, hij wilde al die tijd al een “overall’ doen, dit werd een halve”overall”…..

Natuurlijk ging ik vaker zwemmen, Daaibooi elke ochtend rond 07.00 uur, een paradijs, helemaal alleen op de wereld.