Zwemmen! 

Daaibooi!

Ochtend thuis.

Papaya plantjes gekocht op Piscadera, naast de tuin van Quinten.

Magaly zit bij de bushalte met haar twee kleinkinderen. Ze logeren bij Wela (Oma). Ik vraag waar ze heen moeten. “We zitten uit te rusten, ik moet nu nog het hele eind naar huis lopen met mijn brosse botten”. Ik zeg “ik breng je wel, stap maar lekker in”. Magalie woont tegenover Boy Casablanca, op de weg naar Porto Marie baai, een hele slechte weg, best nog een eind lopen voor hun. Op haar erf staat een auto, kapot? Ik vraag ernaar. “Nee de accu is slecht. Ik moet een nieuwe kopen”. Ik bied aan om haar daarmee te helpen. “Kan morgen wel naar Napa rijden voor je”. 

Dan naar de tuin van Carmen. Papaya plantje planten. Ik zet het plantje rechts in haar tuin, zoals zij aangeeft op een foto; ik plant het op de manier van Quinten, met héél veel dood materiaal eromheen om het weinige regenwater niet te veel te laten verdampen. 

Dan zwemmen bij Karakter en daar stuur ik een foto van het papaya boompje. “Maar hoe krijgt het water”?, vraagt Carmen. Ik schrijf over Ernst Götsch, de Zwitser, die de methode van de “syntropic farming” promoot. “Maar hoe krijgt het dan water?” Ik schrijf dat ik dacht dat het drip sysyteem in haar tuin kapot is en dat ik het daarom bedekt heb met dood materiaal. Nee, dat drip systeem doet het nog wel, aan één kant tenminste.

Ik ga op weg terug naar huis nog weer even langs en wonder boven wonder slaat het “drip systeem” net aan. Zo zie ik dat ik het papaya plantje een betere plek kan geven , vlak naast de palmboom.

’s Avonds. Met Mem gekletst en op tijd naar bed.