Om 6.00 uur op. Meteen weer naar Mama Irma. Zij zegt altijd maar dat ze goed geslapen heeft. “Drumi dushi?” 

“Si m’a drumi bon”.

“ Hopi bon”?

“No, basta bon”!

“Dushi sonya”?

“No, mi no recórda nada sonya”

Ik ga naar Daaibooi, even lekker zwemmen. Men is de hutjes aan het repareren. Nieuwe palmbladeren erop. 

Na het zwemmen wil ik naar Pelele en naar Cher, maar Mem voelt zich benauwd.  Hij wil even bij de kerk gaan zitten, daar is het frisser. Ik blijf bij Mama Irma.

Ik heb met Annet afgesproken. We gaan lunchen bij Landhuis Rooi Catootje, naast het museo. Heerlijke vissalade en heel gezellig gekletst.

Even wat boodschappen bij Centrum Supermarkt. Ik neem drie blikjes Campbell chicken noodle soup mee voor Mama Irma, die vindt ze lekker. Voor Mem een bolo di wortel.

Om 16.30 uur nog weer ev en naar Villa Kadushi, zaag mee om onder de deur te zagen, zodat de deur  nog iets gemakkelijker opengaat.

Dan lekker zwemmen.

Op het strand help ik Jordan mee om de ligbedjes die niet in gebruik zijn, schoon te vegen, hij wil graag vroeg naar huis….

Zo ontmoet ik ook een mevrouw die daar Ayurvedische astrologie aan het studeren is. We praten wat, ze vraagt meteen mijn geboortedatum, ik zeg maar meteen “Virgo” erbij, maar nee, hoor, zij zegt dat ik een Leeuw ben, een leider. In Europa worden de sterrenbeelden aan andere data gekoppeld.Zij zegt dat het met de maan te maken heeft en niet zomaar per 21 augustus of iets dergelijks kan gaan. Ik een Leeuw?

 Ik vertel over Mama Irma en we spreken over doodgaan. Ze raadt mij een boek aan: Journey of Souls, van Michael Newton. Gaat erover dat we de aarde verlaten en dat onze ziel ergens anders heen gaat. Ik heb ooit gelezen dat men iemand die op sterven lag gewogen heeft en dat het lichaam opnieuw gewogen werd nadat het dood was. De ziel was vertrokken en het lichaam woog ietsje minder, een paar gram…

We kletsen nog even verder. Zij woont bij Landhuis Pannekoek. Grappig daar ging ik vroeger met onze Radulphus eersteklassers op kamp, samen met Hans van Straaten, Hans Schil en andere collega’s. Ik herinner me dat we er veel lol hadden. Ze vertelt me ook dat de energie in Willibrordus goed is. Dat voel ik iedere dag, ook bij Williwood.

Ik vertel dat ik Donald Olbino ken in Pannekoek en dat ik vaker met hem wandel. Zij kent zijn vrouw “Dulce”. Grappig, iedereen kent iedereen….

Om 20.30 komt Mem en we kletsen gezellig wat. We drinken een cola en ik heb ook nog een paar pika-balletjes. Hij vindt ze heerlijk. Mem is nog steeds een beetje benauwd en heeft ook last van zijn knieën. 

Om 21.30 uur naar bed.