Om 06.15 uur op. Mama Irma heeft goed geslapen en zegt “basta bon” als ik vraag hoe het gaat. “Vandaag de laatste keer Nemex”, dat medicijn om de maag te beschermen, zegt Mem… Gelukkig maar, want Mama vindt dat vies, als Mem het met een pijpje in de mond spuit.

Ik ga zwemmen bij Karakter. In het weekend is het ’s morgens al druk op Daaibooi, met grote families die met tenten etc. komen barbecueën, ’s morgens vroeg al rook en vuur….

Ook even gekeken in het huis van Carmen, waar er een kleine lekkage is van de boiler en waar de deur niet goed meer opengaat. Ik ga later met Mem terug om te repareren.

Thuis kopje koffie met een “arepa di pampuna”. Dan de was doen, het is per slot zaterdag! Makkie, zoooo droog!

Dan met Mem terug naar Villa Kadushi, een schroevendraaier en een zaag mee. We zagen onder de deur door om de onderste balk van de deur wat bij te schaven, die heeft regen opgezogen en is daarom uitgezet. Beter zou het zijn om de deur eraf te halen en er een millimeter of twee af te schaven, maar zo doet ie het toch ook weer.

Op de terugweg even langs Stella, die veel bezoek heeft in huis uit Nederland, dus weer snel weg. Ik beloof volgende week terug te komen als de familie weer naar Nederland is.

Dan langs Norma, die jarig was. Norma vertelt honderduit over haar Lucio die aan kanker overleden is enkele jaren geleden. Ze begint erover omdat ik vertel dat Mama Irma nauwelijks meer eet en drinkt. Dat was ook zo bij Lucio. Ik herinner me Lucio goed, aardige man. Bram en ik hebben ooit zijn Amerikaanse slee nog willen kopen, maar die was net verkocht. Laatst heb ik ‘m zien staan in een garage, de garage van Stella. Mem wist te vertellen dat haar zoon ‘m gekocht had.  Maar goed, toen ik dus een keer op Curaçao aankwam, hoorde ik de dag erna dat Lucio in het ziekenhuis lag. Ik meteen erheen en heb nog wat met hem kunnen praten. Dag erna was hij dood. Norma praat maar door alsof ze het nooit eerder kwijt kon. Ik vraag of ze mee wil rijden naar Irma, maar dat hoeft niet.

Thelma komt om 13.oo uur eten brengen, tong van de koe, lenga di baca, mmmmmm….

Wat een goeie kok is zij toch. Ik voel me erg verwend hier. Lijkt wel een restaurant! In het weekend is Thelma hier van de vroege ochtend tot in de namiddag, want dan komt er geen zuster. 

Na het middageten tillen we Mama Irma weer op bed. Vandaag heeft ze weer ietsje gegeten. Maar ze praat raar, zegt Mem, in de war, een verhaal over geiten. Ze heeft nooit meer geitenvlees gegeten nadat ze gezien dat een geit geslacht werd waarin een babygeitje zat. Zoiets….

Na een hele korte siesta, ga ik naar Tera Cora omdat er een band is die steeds wat leger is. Gisteren heb ik ze nog laten checken op lucht, allevier, maar rechts achter is telkens ietsje leger. En ja, hoor, wat blijkt… ventiel kapot. Nieuw ventiel erin, 16 gulden betalen en rijden weer….

Om 17.00 uur zwemmen, nadat ik met Mama Irma gepraat heb, nu over waar ze gewoond heeft, ze kan dat goed vertellen: Porto Marie, Daniel, Willibrordus waar nu Stone Fence zit, Willibrordus waar ze nu woont.

Terug van zwemmen. Even hapje eten. Om 20.00 uur komt good old Jeanette. Ziet er moe uit, drukke dag op Hato. Ze checkt de pamper. No mester cambia, en gaat naar huis, baden en naar bed, want morgenochtend om 06.30 uur komt ze weer even kijken hier.