Om 06.00 uur op. Mama Irma heeft een beetje geslapen. Mem heeft goed geslapen. Ik ook.

Ik ga even zwemmen bij Daaibooi. Altijd heerlijk daar ’s morgens vroeg. Veel militairen daar, een oefening met boten…

Thuis een lekker kopje koffie en ontbijt; peperkoek en brood en een hardgekookt ei, ik heb, geloof ik, wat zout nodig….

Met Mem afgesproken om naar Ome Hoebie te gaan in Cholomo. Is drie kwartier rijden.

Ome Hoebie staat al in de deuropening als we aankomen. Hij geeft ons een rondleiding, wat is het mooi geworden, nieuwe gordijnen, nieuwe ramen, slaapkamers in orde, hij kan er zo intrekken. Maar er moet nog een wc-pot vervangen worden, daarna kan ik erin, zegt hij.

Mem kletst honderduit met Hoebie over al zijn gereedschap en hoe hij de verbouwing heeft aangepakt. Ze zijn alletwee handymen, maar Hoebie heeft het gereedschap!

Op de terugweg rijden we langs het huis van Indra op de Chonchogoraiweg. Indra is er niet, Guus zit op de porch, maar heeft niet veel te missen. Wanneer ik hem vraag naar zijn gezondheid, wijst hij die vraag af. Wanneer ik dan vraag naar Indra’s gezondheid, zegt hij “je hebt toch haar telefoonnummer, bel haar”. Mem en ik vertrekken snel.

Dan even naar Nilda Supriano in wiens huis we lang geleden woonden. Mem praat met Nilda over haar familie, Nilda heet met haar meisjesnaam Haseth  en ze hebben veel aanknopingspunten via neven en nichten, Mercelina, en familie in Willibrordus. Ook hoor ik de naam van Tool van Uitregt.

We mogen ook in de herinneringskamer kijken (vroeger Bram zijn kamer) waar allemaal aandenkens hangen aan Edgar Supriano, de beroemde trompettist. Mem kent al le bandleden bij naam.

We krijgen mango’s mee, de boom in de achtertuin hangt helemaal vol en de zoete geur van rijpe mango’s hangt door de hele tuin. We hadden in de ochtend al banaantjes meegekregen van Janus, toen we daar even langs gingen. Het lijkt wel een groentewinkel op de achterbank.

Eenmaal thuis klets ik wat met Mama Irma, die in de stoel zit. Ze heeft wat :”sopi galiña” gegeten. Ze wil naar de wc. Mem tilt haar uit de stoel, maar dat valt nog niet mee, “konjo” roept ze… Ik zeg dat dit voor mij een nieuw woord is, “ un palabra nobo”, “ dat ik nog niet eerder geleerd heb van mijn “professoressa di papiamentu”.

Thelma biedt weer “lengua di bacca” aan, mmmmm, een heerlijk gerecht.

Na 5 minuten siesta ga ik om 16.30 uur naar de baai.

Lekker wat gezwommen en gelezen.

Om 19.00 uur terug en Jeanette is bij Mama Irma. Lieve vrouw, deze Jeanette. Gisteren had ze een platte band, maar dat werd snel opgelost door een buurman die toevallig voorbijreed. Iedereen helpt elkaar hier. Geweldig!

Een heerlijke tropenavond, beetje wind, ik hoor geen geluiden uit het “snekkie”, daar is het vanavond rustig.

Om 21.30 uur naar bed.